Ciska Peters - nederlandstalige website Ciska Peters - english website

Site-inspectie: Willemdok in Antwerpen en het blinde fenomeen Dirk de Goede
Geplaatst door Pim ter Linde op 3 Augustus 2007 om 19:44
Naast Maastricht is ook Antwerpen een belangrijke incentive bestemming voor CPE. Dus wij vervolgden onze studiereis via de Belgische Limburgse Kempen richting de Sinjorenstad. De zaken eerlijk verdeeld: de schipper lekker boven in het zonnetje (soms) en mevrouw Peters beneden in haar kombuis/kantoor bezig met het fine-tunen van de lopende evenementen. Met de moderne communicatie mogelijkheden gaat dat probleemloos.

Net als ’t Bassin in Maastricht is het Willemdok een gerestaureerde historische haven, alleen veel groter en ietsje verder van ’t centrum. Vorige keer tankten we hier nog 2000 liter goedkope rode diesel. Maar die tijden zijn helaas voorbij. Het leuke van het varen met een motorboot is, dat het in principe volledig selfsupporting is. Voortstuwing, stroomvoorziening, water, koeling en daarvoor zijn allemaal motortjes en pompjes aan boord. Het minder leuke van het varen met een schip is, dat er altijd wel een onderdeel is dat het laat afweten. Is het een detail dan laat je het zitten tot de volgende servicebeurt, is het groter, bijvoorbeeld in dit geval de hydrofoor, dan moeten er maatregelen genomen worden. De hydrofoor zorgt ervoor dat er in het hele schip druk staat op de watervoorziening. Is deze stuk, dan heb je niet alleen geen water om koffie te zetten, maar dan doet ook de douche het niet en het toilet kan niet worden doorgespoeld, etc.

Goede raad werd gegeven door vriendin Antoinette van Doorn die in het Koninklijk Entrepot aan het Willemdok woont. “Ik heb Dirk de Goede gebeld en hij wil jullie helpen. Hij is een perfecte monteur”. Wij knikten blij. “Overigens, hij is blind”. Wij slikten, maar bleven blij. Dirk de Goede was vroeger havenmeester van het Willemdok maar werd in 2000 in 5 maanden tijd blind en daarna onmiddellijk ontslagen. Dat kan kennelijk in België. Inmiddels woont hij met zijn “zoeteke” – zoals hij haar noemt – Anjes, in een woonboot vlakbij het Willemdok en fokken ze prachtige flatcoat retrievers. Dirk kwam met Anjes –zijn ogen- aan boord, dook in de machinekamer en kwam tot de conclusie dat de motor en de balg in het drukvat van de hydrofoor vervangen moesten worden. Dat zijn ingewikkelde ingrepen. “Het komt goed. Ik heb er een blind vertrouwen in” sprak hij grijnzend. Wij hebben vervolgens een aantal uren ademloos gevolgd hoe een blinde monteur deze klus klaarde. Precies wetend waar hij mee bezig was en geen moment aarzelend. De oude motor van de hydrofoor had een nogal hard jankend geluid, dat -zoals gebruikelijk- elke keer aansloeg als je een kraan open draaide. De nieuwe motor hoor je nauwelijks. Een zachte warme brom ergens uit de motorkamer. Elke keer als we hem in de verte horen denken we aan Dirk en zijn zoeteke.

Terug naar vorige pagina

Reacties (1)

Van nancy wildschut
Geplaatst op zondag 2 September 2007 om 19:09
Je kan zonder benen door het leven dansen en zonder ogen in iemands ziel kijken........

Blijf op de hoogte met RSS!
Klik op onderstaande button om dit blog toe te voegen aan uw RSS reader

Wilt u een reactie plaatsen?
Maak dan gebruik van onderstaand formulier.

Naam (verplicht)
E-mail (verplicht, wordt niet getoond)
Reactie